Polityka a rozwój rynku biomasy

Polska ma ogromny potencjał rozwoju upraw roślin energetycznych. Nie wykorzystuje go jednak, potykając się o brak jasnej i stabilnej polityki, określającej produkcję na cele energetyczne.

W 2009 r. w całej Unii zniesiono dotychczas obowiązujące dopłaty do upraw roślin energetycznych. W unijnym budżecie na ten cel było przeznaczone 90 mln euro, przewidziany areał to 2 mln ha. Od 2010 r. taka forma zachęty już nie obowiązuje. Nie wiemy jaka będzie dalsza polityka, mówi Ryszard Gajewski, prezes Polskiej Izby Biomasy.

Także z budżetu Ministerstwa Rolnictwa, a konkretnie Agencji Rynku Rolnego były dotacje do zakładania wieloletnich plantacji roślin energetycznych. W poprzednich latach rolnicy mogli uzyskać zwrot prawie 50 proc. kosztów. Nie wiadomo jak to będzie wyglądało w przyszłości. Tak niestabilna i trudno przewidywalna polityka powoduje niechęć rolników do zakładania plantacji, zauważa Ryszard Gajewski.

Jego zdaniem, ważnym czynnikiem utrudniającym rozwój rynku roślin energetycznych jest brak synergii między producentami a odbiorcami.

Uważam, że energetyka cały czas traktuje producentów biomasy jak kopalnie. Ogłasza przetarg i oczekuje, że u bram staną zastępy pojazdów wyładowane biomasą. A to nie jest tego typu paliwo. Powinno się ją stosować tylko lokalnie, w promieniu nie większym niż 50-70 km od miejsca wytworzenia. Biomasa jest paliwem objętościowym, mniej kalorycznym, bardziej różnorodnym od węgla. Z punktu widzenia technologii spalania sprawia dość duże problemy, wyjaśnia prezes PIB.

Muszą też stosować biomasę pochodzenia rolniczego. Od 2015 r. duże jednostki wytwórcze (powyżej 5 MW), chcąc produkować zieloną energię poprzez system spalania i współspalania będą musiały korzystać wyłącznie z biomasy pochodzenia rolniczego, mówi Gajewski. Dlatego już dzisiaj zarówno rolnicy, jak i energetycy powinni myśleć o roku 2015. W przypadku roślin wieloletnich, dochodzenie do pełnej wydajności zajmuje ok. 3-4 lata. Powinny powstawać zwłaszcza plantacje dedykowane konkretnym odbiorcom.

Należałoby w tym przypadku jasno określić zasady, podpisać wieloletnie kontraktacje, określające wielkość plantacji, sposób przetworzenia biomasy oraz ścieżkę cenową. Dla rolnika decyzja o założeniu takiej plantacji jest zobowiązaniem na wiele lat. Musi wiedzieć jakich dochodów może się spodziewać, od czego będą zależały. Brak jasnej i spójnej polityki jest powodem, dla którego nie powstają tego typu przedsięwzięcia, podsumowuje Ryszard Gajewski.

źródło: www.portalspozywczy.pl
zdjęcie: www.cireo.pl