Dylematy wokół energii odnawialnej

Do roku 2015 nie będzie inwestycji związanych z energetykę jądrową, a CCS może jedynie zostać objęte projektami pilotażowymi. Jedynym rozwiązaniem będzie energetyka odnawialna.

Rozwój energetyki bezemisyjnej wymusza konieczność rozstrzygnięcia kilku ważnych dylematów. Pierwszy z nich dotyczy wątpliwości, czy chcemy mieć energii dużo, czy tanio. Jeśli dużo - powinniśmy zdecydować się na system feed-in-tarif, powodujący, że każda dopuszczona technologia jest opłacalna dla inwestora, bo jest odpowiednio wysoko opłacana.

System certyfikacji wymusza konkurencję między technologiami, w której przegrywają drożsi. Niestety, system ten, przy dość wysoko postawionej cenie, promuje i tych, którzy żadnego wsparcia nie potrzebują. Potrzebne jest więc rozwiązanie łączące zalety systemów, a pozbawione ich wad.

Problematyczny jest charakter rynku energii z OZE. Czy powinien być on rynkiem lokalnym, tak jak dotychczas, czy też winien być rynkiem paneuropejskim, tak jak inne rynki EU, zgodnie z ogólną tendencją, a właściwie zasadą. Niestety, zasada ta jest łatwiejsza do zastosowania przez bogatych. System ogólnoeuropejski wymagałby wprowadzenia mechanizmu rekompensaty, jeśli okazałoby się, że bez niego główny ciężar ponosiłyby państwa biedniejsze. System wymagałby zastąpienia obowiązku fizycznego - certyfikacyjnym wyznaczonym w jednostkach fizycznych (toe/ kWh lub tCO2) z prawem do zakupu certyfikatów na dowolnym rynku europejskim przez lokalne giełdy energii.

Być może solidna analiza takiego systemu wykazałaby, że to rozwiązanie byłoby korzystne zarówno dla UE- 12 (inwestycje), jak i UE- 15 (tańsza zielona energia), a na pewno dla UE- 27 dzięki paneuropejskiej optymalizacji kosztów. Warto taką analizę przeprowadzić, najlepiej na skalę europejską (z inicjatywy Polski). Pewnym rozwiązaniem jest rozdzielenie certyfikatów na inwestycyjne, np. farmy wiatrowe) i eksploatacyjne.

Najważniejszym problemem do rozwiązania jest sposób ustalania opłaty zastępczej (paneuropejskiej bazy odniesienia). Wydaje się, że opłata ta nie mogłaby być regulowana lokalnie, gdyż powinna być w miarę jednolita. Z drugiej strony jeśli zauważyć, że obowiązek OZE jest nakładany przez UE na państwa członkowskie, to opłata ta jest niczym innym jak ceną ofiarowaną przez te kraje za wywiązanie się z obowiązku. Oczywiście, jak w przypadku innych obowiązków, cenę tę płaci obywatel.

źródło: www.wnp.pl
zdjęcie: www.ekoenergia.biz