Unia zmusi nas do posiadania certyfikatu energetycznego

Dziś certyfikat energetyczny, który służy poznaniu zużycia energii w budynku, domu, czy mieszkaniu jest nieczytelny dla inwestora. Jeśli kupuje on pralkę czy lodówkę, to może poznać ich klasę energooszczędności. Ze świadectwa niczego nie zrozumie. Nie są też one obowiązkowe i nie podlegają właściwie kontroli jakości i rzetelności.

Zmieniona przez Parlament Europejski dyrektywa tzw. EPBD o charakterystyce energetycznej budynków ma temu zaradzić. Proponuje nową metodologię opracowywania charakterystyki budynku, kontrolę jej jakości oraz skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary za brak certyfikatów energetycznych.

Obecnie brakuje sankcji za niesporządzenie certyfikatu. Teoretycznie jest obowiązek ich przygotowywania dla obiektów sprzedawanych i wynajmowanych. W praktyce jednak system zawiera luki. Najlepszym rozwiązaniem byłoby podpisywanie aktu notarialnego kupna nieruchomości, która posiada certyfikat energetyczny.

Dyrektywa unijna nie proponuje konkretnych sankcji za brak świadectw, ale zobowiązuje państwa UE do wprowadzenia kar za naruszenie przepisów krajowych wydanych w celu jej implementacji. Członkowie UE będą musieli notyfikować Komisji przepisy o karach najpóźniej 2,5 roku od wejścia w życie dyrektywy.

Polski ustawodawca powinien skorzystać z tego maksymalnego okresu, gdyż dobrych certyfikatorów jest ciągle zbyt mało. Najpierw trzeba zapewnić realną możliwość spełnienia obowiązku wynikającego z dyrektywy, a później dopiero karać. Wprowadzony system kar nie może prowadzić do paraliżu rynku nieruchomości. Warto jednak pomyśleć o ustaleniu twardej zasady, że obowiązek posiadania świadectwa energetycznego jest warunkiem zawarcia aktu notarialnego zbycia mieszkania.

źródło: www.rp.pl
zdjęcie: www.cieplej.pl