Zbiornik bezodpływowy sposobem na ścieki

Zbiorniki bezodpływowe, potocznie zwane szambem, służą do gromadzenia ścieków do czasu ich wywiezienia do lokalnej oczyszczalni. Jest to jedyne możliwe rozwiązanie problemu ścieków na terenach, z których nawet po oczyszczeniu nie można ich odprowadzać ani do gruntu, ani do wód powierzchniowych czy rowów melioracyjnych.

Zbiornik bezodpływowy stosuje się także wówczas, gdy w domu powstaje mało ścieków i nie opłaca się budować przydomowej oczyszczalni albo trudno byłoby zapewnić jej właściwe działanie (dla którego niezbędne jest stałe zasilanie jej świeżymi ściekami).

Kontrolę poziomu ścieków w zbiorniku można przeprowadzać tradycyjnie - zdejmując pokrywę szamba lub elektronicznie - korzystając z sygnalizatora poziomu ścieków (łączy się on z czujnikiem zainstalowanym w zbiorniku i informuje o konieczności wywozu nieczystości).

Ścieki z domu jednorodzinnego to głównie fermentujące substancje organiczne, wśród których są też bakterie i wirusy chorobotwórcze. W wyniku ich beztlenowego rozkładu powstają toksyczne gazy. Aby tworzące się w zbiorniku gazy nie napływały do wnętrza domu przez syfony przy urządzeniach
sanitarnych (zlewozmywakach, umywalkach, wannach czy brodzikach), bezodpływowy zbiornik na ścieki powinien mieć odpowietrzenie wyprowadzone co najmniej 0,5 m ponad poziom terenu. Jest to najczęściej zakończona wywiewką rura średnicy 110 mm.

Uwaga!
Kupujmy tylko zbiorniki z aprobatą techniczną Instytutu Ochrony Środowiska (IOŚ) lub Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Techniki Instalacyjnej "Instal” (COBRTI INSTAL, przynależącego do Instytutu Techniki Budowlanej) albo atestem Państwowego Zakładu Higieny (PZH). Produkty poparte przez te jednostki wyróżniają się wysoką jakością i szczelnością.

Usytuowanie szamba

Zgodnie z przepisami zbiornik bezodpływowy na ścieki o pojemności do 10 m³ (jego ściany) powinien być oddalony:

• minimum 5 m - od okien i drzwi domu;
• 15 m - od studni;
• 7,5 m - od granicy działki, drogi czy chodnika - tą odległość można zmniejszać do 5 i 2 m, ale tylko na terenie zabudowy jednorodzinnej.

Najkorzystniej jest, gdy szambo znajduje się blisko bramy wjazdowej lub ogrodzenia i ma rurę przyłączeniową z szybkozłączem, np. w ogrodzeniu. Wówczas szambiarka może opróżniać nasz zbiornik z ulicy (regularne wjazdy szambiarki na posesję mogą pozbawić działkę walorów estetycznych). Ważne, aby w miejscu wkopania szamba nie było wysokich drzew - ich korzenie mogą uszkodzić zbiornik.

Przy planowaniu miejsca na szambo warto także wziąć pod uwagę taką lokalizację, która umożliwi w przyszłości niekłopotliwą budowę przyłącza kanalizacyjnego. Dlatego zbiornik najlepiej sytuować tak, aby rura doprowadzająca do niego ścieki i linia jej przedłużenia (w kierunku ulicy) znajdowały się poza utwardzonym podjazdem. Jest to ważne, bo przyłącze najczęściej układa się na przedłużeniu tej rury.

Prace przyłączeniowe będą łatwe w realizacji, gdy zbiornik zostanie przesunięty nieznacznie od tej linii (zakrzywienie rury doprowadzającej ścieki do szamba nie może być ostre). Można też podłączyć przyłączenie kanalizacyjne do szamba, które mieści się na przedłużeniu rury doprowadzającej ścieki. Przeprowadza się wówczas przedłużenie tej rury przez zbiornik i podwiesza rury do sklepienia zbiornika.

Warunki gruntowo-wodne a rodzaj zbiornika bezodpływowego

Zbiorniki bezodpływowe na ścieki stosuje się w różnych - także trudnych - warunkach gruntowo-wodnych. Do wyboru są gotowe zbiorniki betonowe oraz zbiorniki z tworzyw. Tych ostatnich nie powinno się wkopywać na działkach o wysokim poziomie wód gruntowych, bo po opróżnieniu mogłyby zostać wypchnięte na powierzchnię terenu wskutek wyporu hydrostatycznego. W takich sytuacjach niezawodne są zbiorniki betonowe (tylko z betonu klasy B-20, z  uszczelniaczami, dobrze zagęszczonego).

opr.: Emilia Rosłaniec
zdjęcie: www.instalator.bytom.pl