Wykonanie instalacji wentylacji mechanicznej

Prawidłowe wykonanie instalacji wentylacji mechanicznej zapewni nie tylko stałą wymianę powietrza oraz jego odpowiednią jakość, ale także pozwoli uniknąć dodatkowych kosztów związanych z błędnie wykonanym montażem.

Przewody wentylacyjne

Wiele firm oferuje swoim klientom tanie przewody nieizolowane, często o bardzo niewielkiej średnicy. Zastosowanie nieizolowanych przewodów w instalacji wentylacji mechanicznej wielokrotnie zwiększa ryzyko powstania skroplin, które spływając na okrywające je ścianki gipsowe, spowodują ich butwienie od środka. Może to spowodować konieczność wykonania generalnego remontu całego domu już po dwóch latach od zamieszkania.

Zastosowanie przewodów izolowanych nie tylko ogranicza do minimum wspomniane zagrożenia, ale też przyczynia się do wytłumienia szumów charakterystycznych dla instalacji wentylacji mechanicznej. Porządne firmy nie stosują już do wentylacji rur karbowanych (wygodnych w montażu, bo elastycznych), tylko gładkie - droższe, ale znacznie mniej hałaśliwe, gdyż powietrze porusza się w nich ze znacznie mniejszymi oporami.

Należy zwrócić baczną uwagę na średnice przewodów w projekcie. Zastosowanie przewodów węższych, niż założył projektant, spowoduje na pewno zwiększenie oporów instalacji, a to może oznaczać zakłócenia jej działania oraz znaczne zwiększenie poziomu  szumów (które będą się jeszcze potęgować u wylotu zbyt wąskiego anemostatu na końcu takiego przewodu).

Anemostaty

Montuje się je na zakończeniu wylotów przewodów wentylacyjnych. Obrotowy talerzyk anemostatu umożliwia płynną regulację natężenia przepływu powietrza. Lepiej zamontować anemostaty z aluminium lub stalowe, malowane proszkowo, bo trudniej niż na plastikowych osadza się na nich kurz, o wiele rzadziej wymagają więc czyszczenia.

Anemostat powinien być zamontowany w odległości co najmniej 4 m od centrali wentylacyjnej (im odległość większa, tym lepsze tłumienie szumów).

Czerpnia i wyrzutnia powietrza

W instalacji wentylacji mechanicznej nie może zabraknąć czerpni, która służy do pobierania czystego powietrza z zewnątrz, umieszcza się ją w ścianie budynku, podbitce dachowej lub w ogrodzie (jako część GWC). Wyrzutnia natomiast usuwa zużyte powietrze na zewnątrz. Najczęściej montuje się ją w dachu jako gotowy komin lub w ścianie szczytowej budynku.

Rekuperator

Nazywana rekuperatorem centrala nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła to urządzenie składające się z wymiennika ciepła (krzyżowego lub przeciwprądowego), dwóch wentylatorów: nawiewnego i wywiewnego oraz filtra powietrza.

Świeże, zimne powietrze zasysane z zewnątrz przechodzi przez wymiennik ciepła, ogrzewając się od takiej samej ilości zużytego powietrza usuwanego z wnętrza budynku na zewnątrz również przepływającego przez ten wymiennik. Przepływy są prawie bezgłośnie i odbywają się samoczynnie - bez ingerencji mieszkańców domu.

opr.: Joanna Dąbrowska
zdjęcie: Rekuperatory.pl