Najczęstsze błędy wykonawcze instalacji kominowej

Mówi o tym Ustawa z 7.07.1994 r. Prawo Budowlane, Dz. U. 93/04, tekst ze wszystkimi zmianami, a także Dyrektywa Rady Wspólnoty Europejskiej z 21.12.1988 r. w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych (89/106/EWG).

W związku z tym, jak wszystkie wyroby budowlane, instalacje kominowe powinny spełniać wymagania podstawowe, do których zaliczyć należy:

• bezpieczeństwo konstrukcji,
• bezpieczeństwo pożarowe,
• bezpieczeństwo użytkowania,
• odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne oraz ochrona środowiska,
• ochronę przed hałasem i drganiami,
• oszczędność energii i odpowiednią izolacyjność cieplną przegród.

Wady wykonawcze systemów kominowych powstają najczęściej na skutek nieprzestrzegania wymagań podstawowych przez wykonawców. Należy podkreślić, że wykonawcami kominów i systemów kominowych powinni być uprawnieni specjaliści z danej branży budowlanej. Jak wiadomo, kominy wykonywane są z różnych materiałów konstrukcyjnych począwszy od materiałów ceramicznych czy betonu, aż do stali stopowych, i wielu innych.

W najprostszy sposób błędy wykonawcze można podzielić na:

• wady konstrukcyjne, w tym: przewężenie przewodów, uskoki, nieciągłość przewodu, wykonanie przewodów kominowych niezgodnie z dokumentacją,
• brak odpowiedniego zabezpieczenia przeciwpożarowego (brak wymaganej izolacji, stosowanie materiałów łatwopalnych);
• niewłaściwe wymiary przewodu kominowego, odprowadzającego spaliny z określonego urządzenia grzewczego oraz stosowanie nieodpowiednich materiałów do rodzaju spalin (materiały nieodporne na zawilgocenie lub nieodporne na destruktywne działanie produktów spalania);
• brak zapewnienia szczelności przewodów kominowych - wymagania norm zharmonizowanych określają, że przewód spalinowy powinien wykazywać szczelność;
• w kominach służących do odprowadzania spalin z agregatów prądotwórczych lub kogeneracyjnych należy stosować odpowiednie tłumiki i izolacje w celu ograniczenia emisji hałasu i ciśnień akustycznych;
• niewłaściwie dobrana średnica komina do obciążenia cieplnego urządzenia grzewczego na paliwa stałe, ciekłe lub gazowe;
• brak zachowania właściwej odległości komina od elementów konstrukcyjnych budynku wykonanych z materiałów palnych (krokwie, belki stropowe itd.) - minimalne wymiary podawane są w oznaczeniu na elementach kominowych.

Podstawowe wymagania określone w polskich normach

Materiały użyte do konstruowania obudowy kominów powinny być:

• niepalne, posiadać odporność ogniową co najmniej 60 min.,
• w przypadku przewodów spalinowych ich powierzchnia wewnętrzna powinna być gładka i odporna na destrukcyjne działanie spalin,
• komin winien posiadać określoną szczelność. Gazoprzepuszczalność dla kominów podciśnieniowych przy nadciśnieniu statycznym 40 Pa wewnątrz komina nie powinna przekroczyć wielkości 2,0 l s-1m-2 , a dla kominów nadciśnieniowych 0,006 l s-1m-2 przy nadciśnieniu 200 Pa,
• wszystkie materiały powinny być dopuszczone do stosowania w budownictwie w zakresie sanitarnym, a także parametrów ciśnienia, temperatury, wilgotności i odporności ogniowej występujących w warunkach eksploatacji,
• rozwiązania konstrukcyjne kominów powinny przeciwdziałać zawilgoceniu na ich całej długości,
• przekrój przewodów dymowych i spalinowych powinien być dostosowany do obciążenia cieplnego pochodzącego od urządzeń grzewczych, na całej długości przewodów nie powinno występować ich zwężenie.

Precyzyjna odpowiedź na zadane pytanie może być udzielona w odniesieniu do określonego przypadku konstrukcyjnego budowy komina z określonego materiału i w ściśle określonym obiekcie budowlanym.