Projekty domów

Archipelag
Gotowy projekt domu Ewa wizualizacja
Powierzchnia użytkowa
78.90m2
czytaj dalej
DOMPLAN
Powierzchnia użytkowa
117.40m2
czytaj dalej
MTM Styl Sp. z o.o.
Gotowy projekt domu Imbir wizualizacja
Powierzchnia użytkowa
50.50m2
czytaj dalej
Home Koncept
Gotowy projekt domu HomeKONCEPT 23 wizualizacja
Powierzchnia użytkowa
119.28m2
czytaj dalej
Zobacz wszystkie projekty
Topowe projekty domów energooszczędnych z najlepszych pracowni architektonicznych w Polsce.

Co składa się na instalację solarną?

Każda instalacja solarna składa się z kolektorów oraz szeregu elementów, które należy dobrać indywidualnie - w zależności od potrzeb użytkowników.

Zasobnik solarny

Do magazynowania ciepłej wody w instalaci solarnej służy zasobnik, którego pojemność powinna być od 1,5 do 2 razy większa od dziennego zapotrzebowania na c.w.u., które zwykle mieści się w przedziale 50?80 l wody (o temperaturze 60°C) na jedną osobę:

  • najmniejsze zbiorniki mają pojemność ok. 125 l;
  • dla dwuosobowej rodziny przyjmuje się zbiornik 200?300 l;
  • dla czteroosobowej ? 300?600 l.

Zbiornik solarny o pojemności dwa razy większej od dziennego zapotrzebowania mieszkańców na c.w.u. umożliwia korzystanie z ciepłej wody zarówno wieczorem, jak i rano, choć kolektory podgrzewają wodę tylko za dnia.

Zasobniki solarne dostępne są w dwóch odmianach - zależnie od obiegu, w jakim pracują.

Obieg grawitacyjny, czyli pasywnym polega na tym, że ogrzany czynnik grzewczy płynie do zasobnika, który w takich instalacjach musi się znajdować powyżej kolektorów (dokładniej: jego dolna krawędź - 30 cm ponad nimi).

Obieg wymuszony charakteryzuje się tym, że czynnik grzewczy wprawiany jest w ruch pracą pompy. Zwykle zasobniki te są biwalentne, czyli z dwiema wężownicami grzejnymi w postaci spirali: jedna podłączona jest do kolektorów, druga do kotła. Jeśli woda podgrzana wcześniej przez kolektory ma wyższą temperaturę od zgromadzonej w dolnej części zasobnika, wtedy regulator włącza pompę. Jeśli niebo jest zachmurzone i woda nie podgrzeje się do nastawionej temperatury, włącza się kocioł.

Jeśli zasobnik instalacji solarnej ma tylko jedną wężownicę, ciepła woda jest dostępna jedynie wtedy, gdy zostanie podgrzana przez kolektory: jeśli cały jej zapas zostanie zużyty (co zwykle się dzieje wieczorem), to w nocy nie będzie już ciepłej wody. Taki zasobnik pracujący samodzielnie, a więc podłączony tylko do kolektorów, jest rozwiązaniem najtańszym, stosowanym np. w domach letniskowych. Zbiorniki z jedną wężownicą mają grzałkę elektryczną, która przygotowuje c.w.u., gdy kolektor nie pracuje.

 

Pozostałe elementy instalacji solarnej to:

  • Przewody rurowe - łączą kolektory z zasobnikiem c.w.u.
  • Pompa cyrkulacyjna - wymusza obieg czynnika grzewczego przez wymiennik do kolektora. Jest niezbędna, gdy zasobnik pracuje w obiegu wymuszonym (najbardziej efektywne rozwiązanie).
  • Automatyka sterująca - steruje pracą instalacji, przetwarza sygnały docierające z czujników temperatury i steruje pompą cyrkulacyjną.
  • Czynnik grzewczy (medium grzewcze) - najczęściej jest nim niezamarzający płyn - roztwór glikolu; może być nim także woda, jest to jednak rozwiązanie ryzykowne - woda może bowiem zamarznąć w układzie podczas silnych mrozów.
  • Naczynie wzbiorcze - wyrównuje ciśnienie powstające w układzie.

opr.: Emilia Rosłaniec
zdjęcie: www.solar-sky.pl, Schuco