Izolacja termiczna przegród zewnętrznych

Zgodnie z obowiązującymi przepisami izolacyjność termiczna połaci dachowych nie może być mniejsza niż U=0,25 W/(m²•K), a ścian zewnętrznych, np. szczytowych, kolankowych U=0,30 W/(m²•K).

Przy remoncie domu warto przewidzieć również ocieplenie ścian parteru i piwnic nawet do U≤0,15–0,20 W/(m²•K), który w Unii Europejskiej będzie obowiązywał za kilka lat. To oznacza, że grubość zastosowanych izolacji termicznej (głównie wełny mineralnej, styropianu lub pianki poliuretanowej) powinna wynosić do 20 cm (zamiast 12–15 cm. Warto to zrobić dla własnego komfortu, a także dla oszczędności energii cieplnej i w rezultacie pieniędzy wydawanych na ogrzewanie.

Niezwykle ważne jest zaprojektowanie detali tak, aby nie było mostków termicznych. Szczególnie przy ocieplaniu połaci koniecznie trzeba zwrócić uwagę, żeby wełna mineralna była układana w dwóch, a jeszcze lepiej trzech warstwach (każda o grubości min. 8 cm). Dzięki temu można znacznie zredukować liniowe mostki termiczne tworzone przez elementy więźby dachowej (krokwie, jętki, murłaty).

Ważne jest także bardzo staranne układanie wszelkich folii ochronnych, czyli wiatroizolacji i paroizolacji. W celu zachowania szczelności konieczne jest ich klejenie np. za pomocą samoprzylepnej taśmy dwustronnej oraz zaklejanie wszelkich otworów, nawet tych od zszywek czy gwoździ. W przeciwnym razie może nastąpić wykraplanie pary wodnej i w konsekwencji zawilgocenie wełny mineralnej oraz drewnianej konstrukcji dachu (w skrajnych sytuacjach rozwój grzybów i pleśni).

Właściwy układ warstw ocieplonego poddasza wykończonego płytami gipsowo-kartonowymi

Prawidłowo ocieplona połać dachu powinna zawierać następujące warstwy:

• pokrycie dachu (dachówka, blacha, papa na deskowaniu itd.);
• szczelina wentylacyjna szerokości 2,5-5 cm - w zależności od kąta nachylenia dachu, długości połaci i rodzaju pokrycia;
• folia wiatrochronna - nie jest wymagana przy pełnym deskowaniu i wstępnym kryciu papą (wtedy potrzebna jest dodatkowa szczelina wentylacyjna pomiędzy wełną mineralną a deskowaniem);
• wełna mineralna układana warstwami o grubości nie mniejszej niż 8 cm (lepiej 10 cm);
• paroizolacja mocowana do rusztu dystansowego;
• okładzina wewnętrzna na odrębnym ruszcie (płyty gipsowo-kartonowe, deski boazeryjne, sklejka wodoodporna, panele z tworzyw sztucznych itd.).

Izolacja termiczna przegród zewnętrznych to także właściwe osadzenie okien. W ścianach i lukarnach ramy powinny być umieszczone w warstwie termoizolacyjnej, a nie konstrukcyjnej. Na dodatek od środka, na całym obwodzie należy je uszczelnić taśmą paroizolacyjną. Przestrzeń pomiędzy murem a ościeżnicą (szer. 1–1,5 cm) powinna być wypełniona niskorozprężną pianką montażową (poliuretanową), od strony zewnętrznej osłonięta taśmą paroprzepuszczalną. Wskazane jest również wykonanie tzw. węgarka, czyli występu ze styropianu lub pianki poliuretanowej, który przykrywa ramę okna na szerokości 5–7 cm.

opr.: Redakcja
zdjęcie: www.schefler.pl